การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตอ้อยในพื้นที่ปลูกข้าวไม่เหมาะสมจังหวัดสุรินทร์

Increasing the efficiency of sugarcane production in the areas unsuitable for rice cultivation in Surin Province

  • สุชาติ แก้วกมลจิต การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตอ้อยในพื้นที่ปลูกข้าวไม่เหมาะสมจังหวัดสุรินทร์
  • อนุชา เหลาเคน
  • เกียรติก้อง พรมศรีธรรม
  • นวลจันทร์ ศรีสมบัติ
Keywords: อ้อย พันธุ์อ้อย การใช้ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดิน

Abstract

บทคัดย่อ : ศึกษาการผลิตอ้อยสายพันธุ์ต่างๆ ที่ปลูกในพื้นที่ปลูกข้าวที่ไม่เหมาะสม และทดสอบพัฒนาการจัดการดิน ปุ๋ย เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตอ้อยในพื้นที่ปลูกข้าวที่ไม่เหมาะสมจังหวัดสุรินทร์  มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษา พัฒนาเทคโนโลยีการผลิตอ้อยที่เหมาะสมในพื้นที่ปลูกข้าวไม่เหมาะสมเขตอาศัยน้ำฝนจังหวัดสุรินทร์ และขยายผลสู่เกษตรกรผู้ปลูกอ้อยในพื้นที่เป้าหมายได้ ดำเนินการระหว่างเดือนตุลาคม 2558 – กันยายน 2561 ประกอบด้วย 2 การทดลอง การทดลองที่ 1 วางแผนการทดลองแบบ RCB 3 กรรมวิธี 6 ซ้ำ ได้แก่ ปลูกอ้อยพันธุ์ขอนแก่น 3 อู่ทอง 12 และ LK 92-11 ผลการทดลองพบว่า ในพื้นที่ปลูกข้าวไม่เหมาะสม (S3 และ N) ผลผลิตและความหวานของอ้อยแต่ละพันธุ์มีความแตกต่างทางสถิติ โดยอ้อยพันธุ์ขอนแก่น 3 ให้ผลผลิตเฉลี่ยต่อไร่สูงสุด 9.5 ตันต่อไร่ และมีค่าความหวานเฉลี่ยสูงสุด 12.75 ซีซีเอส  การทดลองที่ 2 ประกอบด้วย 2 กรรมวิธี คือ วิธีทดสอบ (ใส่ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดินตามคำแนะนำของกรมวิชาการเกษตร) และวิธีเกษตรกร (ใส่ปุ๋ยตามวิธีเกษตรกร) ปลูกอ้อยพันธุ์ขอนแก่น 3 ผลการทดสอบพบว่าการใส่ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดินในพื้นที่ปลูกข้าวไม่เหมาะสม สามารถเพิ่มผลผลิตอ้อยได้ร้อยละ 13.56 และสามารถลดต้นทุนการใช้ปุ๋ยเคมีในการผลิตอ้อยได้ร้อยละ 29.95 เกษตรกรมีรายได้สุทธิเพิ่มขึ้นร้อยละ 50.46 มีความแตกต่างทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญยิ่ง การปรับเปลี่ยนพื้นที่ปลูกข้าวไม่เหมาะสมเป็นอ้อยสามารถเพิ่มรายได้สุทธิให้กับเกษตรกร 2,154 บาทต่อไร่ หรือคิดเป็น 2.65 เท่า ของรายได้สุทธิจากการปลูกข้าว ทำการขยายผลเทคโนโลยีการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตอ้อยให้กับเกษตรกรในพื้นที่เป้าหมายที่มีพื้นที่ปลูกข้าวไม่เหมาะสม ได้เกษตรกรเครือข่าย 96 แปลง 480 ไร่ และถ่ายทอดเทคโนโลยีสู่เกษตรกรในพื้นที่เป้าหมายในรูปแบบการฝึกอบรม การประชุมเสวนา จำนวน 8 ครั้ง เกษตรกร 680 ราย

Published
2021-06-30